تهرانگردی در کوچه و بازار مروی » گردش آفرینان پارس گردش آفرینان پارس

گردش آفرینان پارس

منو

تهرانگردی در کوچه و بازار مروی

تهرانگردی در کوچه و بازار مروی

تهرانگردی در کوچه و بازار مروی –  کوچه مروی(که در تداول عام کوچه مروی تلفظ می‌شود) یکی از کوچه‌های قدیمی شهر تهران است. کوچه مروی و کوچه خدابنده‌لو از قدیم در شمار اماکن معروف خرید محسوب می‌شده‌اند و در مجاورت خیابان ناصرخسرو واقع شده‌اند.کوچهٔ مروی، کوچه‌ای شرقی-غربی است. این کوچه از سمت غرب و از خیابان ناصرخسرو مقابل شمس العماره شروع شده و به خیابان پامنار خاتمه می‌یابد.کوچه مروی محل خرید و فروش اجناس آنتیک و پوشاک است. این محل یکی از مکان‌های تجمع معاودین ایرانی عراق است ((ایرانیانی که قبلاً ساکن عراق بودند)).Marvi_Bazar

خیابان ناصرخسرو، ساختمان شمس‌العماره، دبیرستان مروی، مسجد مروی، سرای مظفریان، بازار قدیمی مروی و مسجد آقامحمود یا مسجد حکیم، آثار تاریخی هستند که در اطراف و درون کوچه مروی قرار دارند. پروژه‌ای مرمتی در این کوچه انجام شده‌است. با این وجود گفته می‌شود که طرح‌هایی وجود دارد برای تبدیل این دبیرستان به پاساژ. یاداوری می‌شود که دبیرستان مروی ازمهمترین ومعروفترین مدارس ایران پیش ازانقلاب بود. افراد برجسته وبزرگی را تحویل جامعه علمی کشور داد. اما درآغاز دهه شصت وپس از آن مورد بی مهری آموزش وپرورش قرار گرفت تا اینکه بعداز شصت سال فعالیت علمی دراختیار حوزه علمیه مروی قرارگرفت تا در آینده (اندک اندک) تبدیل به واحد تجاری گردد.

همانگونه که ذکر شد به دلیل وجود مهاجران عرب در این محل جلوه‌های فرهنگ و زندگی عربی را می‌توان در این کوچه و اطرافش دید. وجود تعدادی خوراک‌فروشی با تابلوهایی به زبان عربی و عرضه خوراک‌هایی نظیر فلافل نشانگر این فرهنگ است. اگر در این کوچه قدم بردارید، معمولا چند نفر عرب‌زبان را در حال مکالمه خواهید دید که بخش قابل توجهی از کسبه بازار را هم تشکیل می‌دهند.

خان مروی در زمان حیات خویش در زمینی در شمال کوچه مروی در سال ۱۲۳۱ قمری یک مسجد و بنا بر رسم معمول آن روزگار مدرسه علوم دینی در مجاورت آن بنا کرد. او بعدها باغی که در جنوب آن مسجد و در ضلع جنوبی کوچه مروی قرار داشت، وقف مسجد و مدرسه دینی‌اش کرد و در پایان عمر تمام اموال و املاک مزروعی را که مشتمل بر چند آبادی و نیز چندین خانه، دکان و غیره بود به همین منظور وقف مسجد و مدرسه کرد. این مدرسه و مسجد به خان مروی یا مروی شهرت یافت. هر چند در برخی از اسناد این ابنیه را با اشاره به لقب او (فخرالدوله) فخریه نیز نوشته‌اند.163501_725

دسته بندی ها:   تهران گردی

نظرات