تهرانگردی در آرامستان ظهیرالدوله » گردش آفرینان پارس گردش آفرینان پارس

گردش آفرینان پارس

منو

تهرانگردی در آرامستان ظهیرالدوله

گورستان ظهیرالدوله

تهرانگردی در آرامستان ظهیرالدوله

تهرانگردی در آرامستان ظهیرالدوله – گورستان کوچکی است بین امامزاده قاسم و تجریش در شمال تهران که علاوه بر علی‌خان ظهیرالدوله چندتن از هنرمندان، شاعران و چهره‌های سرشناس ایران در آن مدفونند.

وقتی که علی خان ظهیرالدوله در روز سه شنبه بیست و چهارم ذیقعده سال ۱۳۰۳ خورشیدی در اثر سکته قلبی در باغ خود در جعفرآباد شمیران در گذشت، در جوار باغ خود در قبرستان عمومی که بین تجریش و امام زاده قاسم واقع بود، دفن گردید. سابقاً در این محل گورستان کهنه‌ای قرار داشت و بعدها خانقاه ظهیرالدوله نیز به همین محل منتقل شده بود. اما پس از دفن ظهیرالدوله، مریدانش، این گورستان قدیمی و خانقاه را «آرامگاه ظهیرالدوله» خواندند.

محل دفن ظهیرالدوله، درست در زیر درختی بود که داغداغان نامیده می‌شد و ظهیرالدوله در طی ایام حیات خود، اغلب در سایه همین درخت می‌نشست. وی قبل از دفن، به وسیله مولوی رشتی که بعدها خود او هم در همین‌جا دفن گردید، تغسیل گردید و انجمن اخوت، این قبرستان عمومی را محصور ساخته و قبرستان (ظهیرالدوله) نامیدند.cartimage.php

علی ظهیرالدوله در سال ۱۳۰۳ به خاک سپرده شد. ایرج میرزا در سال ۱۳۰۴ و درویش‌خان در سال ۱۳۰۵ نخستین هنرمندانی بودند که در این گورستان به خاک سپرده شدند و پس از آن بسیاری از هنرمندان در این مکان به خاک سپرده شدند از جمله:

فروغ فرخزاد،ایرج میرزا،رهی معیری،روح‌الله خالقی و قمرالملوک وزیری

در زیر درختی یک سنگ چند گوشه و برجسته قرار گرفته است که نام ایرج میرزا بر روی آن حک شده است. اشعار وی در مورد مرگش بر روی سنگ قبر وی خودنمایی می‌کند و اشک را به چشمان بیننده می‌آورد

ای نکویان که در این دنیایید یا از این بعد به دنیا آیید431
اینکه خفته ست در این خاک منم ایرجم، ایرج شیرین سخنم
مأمن عشق جهان است اینجا یک جهان عشق نهان است اینجا
من همانم که در ایام حیات بی شما صرف نکردم اوقات
گرچه امروز به خاکم مأواست چشم من باز به دنبال شماست

حسین یاحقی نوازنده ویولن ایرانی از دیگر مشاهیر موسیقی ایران است که در این مکان خفته است. او آهنگساز، نوازنده ویولن و کمانچه و رهبر ارکستر بود.

رضا محجوبی برادر مرتضی محجوبی از خانواده‌ای هنری بود. پدر وی نی و مادر وی پیانو می نواختند. او نوازنده ویولن و آهنگساز ایرانی بود. او در سال ۱۳۳۳ در گذشت و مهمان ابدی این باغ شد.

داریوش رفیعی خواننده ایرانی که به خاطر شعر «زهره» «شب انتظار» و «گلنار» بسیار معروف بود نیز در سال ۱۳۳۷ به هنرمندان باغ ظهیرالدوله پیوست.

بانو قمرالملوک وزیری اولین خواننده زن ایرانی نیز در مرداد ۱۳۳۸ در این خاک آرمید. او به پرآوازه‌ترین خواننده اشعار سنتی ایران معروف است. بر روی سنگ قبرش نوشته شده:

آتشی در دل دارم جاودانی عمر من مرگیست نامش زندگانی
رحمتی کن کز غمت جان می‌سپارم بیش از این طاقت هجران ندارم

 

دسته بندی ها:   تهران گردی

نظرات