مسیر1تهرانگردی با اتوبوس Hop-On Hop-Off » گردش آفرینان پارس گردش آفرینان پارس

گردش آفرینان پارس

منو

مسیر۱تهرانگردی با اتوبوس Hop-On Hop-Off

مسیر۱تهرانگردی با اتوبوس Hop-On Hop-Off

به اتوبوس های Hop-On Hop-Offخوش آمدید.بسیار خوشحال هستیم که تهران قدیم (مرکز تهران) این شهر زیبا را به شما نشان دهیم.تا زمانی که بلیط شما اعتبار دارد می توانید به هر تعداد و در هر ایستگاهی سوار و پیاده شوید تا بتوانید تهران را با تمام جاذبه ها و نقاط دیدنی آن تجربه کند.

لطفا به یاد داشته باشید که بلیط خود را در جایی امن نگه دارید تا در زمان لازم برای سوار شدن به راننده نشان دهید.اگر سوال داشتید از راننده بپرسید.

برای سلامت و امنیت خودتان زمانی که اتوبوس در حال حرکت است همیشه بر روی صندلی بنشینید و نگهداری از وسایل شخصی خود را مدنظر داشته باشید و چیزی را فراموش نکنید.سپاس گزاریم از  شما برای انتخاب ما و امید داریم بسیار از این گشت بسیار لذت ببرید.

وجه تسمیه تهران:

تهران شهری است که دویست و اندی سال است به عنوان پایتخت از زمان آغامحمدخان قاجار انتخاب شده است.این شهر ابتدا به عنوان دهی از مجموعه قصبات شهر ری بوده است که به صورت ییلاق از آ ن استفاده می شد و در اصل به دلیل دورافتادگی مکان بسیار امن برای راهزنان بوده است در زمان شاه طهماسب صفوی مورد توجه قرار گرفت و برج و بارو در دور آن کشیده شد که به حصار صفوی معروف است و این حصار از۱۱۴ برج و بارو تشکیل شده است  که در زیر هرکدام یکی از سوره های قرآن کریم را جهت تبرک و حفاظت خداوند دفن کرده اند تا شهر را قران حفظ کند و تهران ۴ درواز داشت.

دروازه شمالی دروازه شمیران، دروازه جنوبی دروازه غار، دروازه شرقی درواز خراسان و دروازه غربی که دروازه قزوین نام گرفتند.

در زمان ناصرالدین شاه با گسترش شهر حصار صفوی خراب شد و حصار ناصری به وجود آمد.میدان سپه یا توپخانه جدید به دستور امیرکبیر و در بیابان شمالی ارگ سلطنتی که قبلا هم محل تجمع توپچی ها بود به مدت ۱۰ سال توسط محمدابراهیم خان آذربایجان (دایی کامران میرزا و برادر زن ناصرالدین شاه) ساخته شد.

این میدان از گذرگاه های ابتدایی شهر تهران بوده است.این میدان ۳ بار شاهد تحولات بود. و در ابتدا ساختمان های دو طبقه با طاق ضربی مانند میدان نقش جهان اصفهان برای جای دادن توپ ها و ادوات نظامی و نظامیان بود که بعدها ساختمان های دیگر جایگزین شد که در ضلع شمال شرقی میدان ابتدا بانک شرقی بعدا شاهی بعدا نظمیه به راهنمایی و رانندگی و بانک شاهی به بانک بازرگانی (تجارت امروز) تبدیل شدند.

مسیر تهرانگردی با اتوبوس های Hop-On Hop-Off به دو مسیر “نوستالژیک” و “Grand Tour” تقسیم می شود.در ابتدا مسیر نوستالژیک را که شامل ۱۴ ایستگاه می باشد رابه شما معرفی می کنیم:

مسیر۱:

بانک تجارت:

بانک شرق (که مرکزش در لندن بود) اولین بانک به شیوه امروزی بود که در سال ۱۲۶۶ در شمال شرق میدان توپخانه و در محل فعلی بانک تجارت فعالیت خود را آغاز کرد. اگرچه فعالیت این بانک بیش از یک سال طول نکشید و بانک شاهی جایگزین آن شد، ولی این حرکت، پایه بانکداری نوین را در ایران بنا نهاد.

پشت شهرداری:

در سال ۱۳۰۰ خورشیدی ساختمان بلدیه (یا بعدها شهرداری تهران) در ضلع شمالی میدان توپخانه  ساخته شد.در ضلع شمالی بنای شهرداری کوچه چهارمتری‌ای قرار داشت. با تخریب ساختمان شهرداری و پیوست شدن زمین شهرداری و کوچه پشت آن به میدان، مغازه‌هایی که قبلاً در این کوچه بودند به میدان مشرف شدند. ضلع شمالی میدان و مغازه‌های آن تا امروز به یادبود کوچه تخریب شده، «پشت شهرداری» نامیده می‌شوند.

موزه علی اکبر صنعتی:

علی‌اکبر صنعتی. او تنها هنرمند ایرانی است که دو موزه به نامش ثبت شده‌است: موزه صنعتی )کرمان و موزه صنعتی تهران( یا همان موزه هلال‌احمر در میدان توپخانه تهران. صنعتی یکی از مجسمه‌سازان قدیمی عصرجدید ایران است او شاگرد ابوالحسن‌خان صدیقی بود. صنعتی تا پایان عمر عضو پیوسته فرهنگستان هنر ایران باقی ماند.

صنعتی در ۱۲۹۵ در کرمان به‌دنیا آمد. پدرش در پایان جنگ جهانی اول به دلیل ابتلا به بیماری طاعون درگذشت و مادرش که توانایی تامین مخارج زندگی او را نداشت علی‌اکبر را به پرورشگاه صنعتی کرمان سپرد. موسس این پرورشگاه، حاج علی‌اکبر صنعتی‌زاده، برای اینکه بچه‌های پرورشگاه بتوانند تحصیل کنند نام خانوادگی خود را به روی آن‌ها می‌گذاشت و نام سیدعلی‌اکبر صنعتی نیز به همین دلیل نام قانونی علی‌اکبر شد. وی دوره‌های تخصصی، مجسمه‌سازی و نقاشی را در مدرسهٔ صنایع مستظرفه و مدرسه صنایع قدیم زیر نظر استادان طاهرزاده، بهزاد (مینیاتوریست(، ابوالحسن صدیقی (مجسمه‌ساز) و استاد حیدریان گذرانده بود. وی در سال ۱۳۷۹، منتخب فرهنگستان هنر در بزرگداشت نام‌آوران بود. این موزه در سال ۱۳۵۲ به دست استاد علی اکبر صنعتی ساخته شد. پیش از متروک شدن این موزه حدود ۶ هزار تابلو و بیش از هزار مجسمه گچی، سنگی و برنزی از شخصیت‌های علمی و ادبی‌ایران و پیکره هایی از تیپ‌های گوناگون اجتماعی که توسط استاد صنعتی خلق شده بود در این موزه نگهداری می شد.

موزه بانک سپه:

موزه سکه بانک‌سپه، یکی از غنی‌ترین و ارزشمندترین موزه‌های سکه در سطح خاورمیانه است که در سال ۱۳۴۲ به منظور حفظ میراث فرهنگی کشور توسط تیمسار آق اولی مدیرعامل وقت بانک سپه تأسیس گردید و با همکاری خانم ملک‌زاده بیانی، کارشناس سکه، با مطالعات دقیق علمی طی سنوات تنظیم و گردآوری شد.

پیشینه و تاریخچه موزه سکه بانک سپه:
ساختمان اداری بانک سپه توسط استاد هوشنگ سیحون و ساختمان شعبه مرکزی بانک سپه توسط وارطان هوانسیان بنا شده است  با توجه به اینکه ساختمان موزه سکه ، عمارتی الحاقی به ساختمان شماره ۲ می باشد ، این احتمال وجود دارد که ساختمان موزه توسط استاد هوشنگ سیحون بنا شده باشد.
موزه پست و تلگراف یا موزه ارتباطات

یکی از موزه‌های استان تهران است. به موزه پست امروزی می‌توان لقب زندگی دوباره یک موزه را داد. در مجموعه بازسازی شده موزه پست نمونه‌هایی از کهن‌ترین نوشت‌افزارها و ابزارهای فرستادن بسته‌های پستی و چاپاری، تلفن‌های نخستین (شناخته شده به “هندلی” با مراکزی ۲۰ و ۳۰ شماره‌ای( تلگرام‌های مورس، تمبرها و دیگر ابزار ارتباطات و مخابرات از کبوتر نامه‌بر تا ماهواره به نمایش گذاشته شده است. این موزه در خیابان امام خمینی کنار سردر باغ ملی جای گرفته است.

معماری

این بنا میان سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۳ خورشیدی با هزینه پانصد هزار تومان و با مساحت ۱۵ هزار متر مربع بنا نهاده شد. معمار این بنا نیکلای مارکف معمار برجسته ایرانی گرجستانی بود.

ساختمان این موزه برای اداره پست و گمرک با شیوه معماری ملی ساخته شده و از جمله بناهای سترگ و باشکوه این شیوه از معماری ایرانی دوره رضاشاه به شمار می‌رود.

معرفی و تاریخچه موزه

شکل گیری اولین موزه پستی و مخابراتی کشور به حدود ۷۲ سال قبل به سال ۱۳۱۱ بر می‌گردد. که با الگوگیری از موزه‌های تخصصی اروپایی، تاسیس و در آن کلیه اشیاء، آلات و ادوات پستی و تلگرافی جمع آوری و نگهداری گردید.

محل این موزه قسمتی از ساختمان وزارت پست و تلگراف (تلگرافخانه) واقع در ضلع جنوبی میدان امام توپخانه قرار داشت که در حال حاضر تخریب گردیده است. بنای اداره پست (موزه ارتباطات فعلی) از ابنیه دوره پهلوی اول و بناهای مهم منطقه باغ ملی به شمار می‌آید. ساختمان سه طبقه و در سه قسمت شامل: بخش گمرکات امانات پستی در بال غربی، پست ایالتی در بال شرقی و سالن گیشه در بخش مرکزی تشکیل شده است. بخش گمرکات امانات پستی در بهمن ماه ۱۳۶۹ با زیر بنای حدود ۶۰۰۰ متر مربع پس از احیا و بازسازی ساختمان به موزه پست تبدیل گردید و در سال ۱۳۷۸ به موزه پست و مخابرات تغییر نام داد.

مهندس نیکلای مارکوف‌ ، معمار ساختمان اداره پست تهران‌ ، این سبک خاص معماری را در نهایت ظرافت هم در این بنا و هم در دیگر بناها پیاده کرده است‌ . سبک وی در معماری هم مدرن‌ ، هم التقاطی و هم ایرانی‌ ، هم غربی است‌ .  شایان ذکر است که طراح و شروع کننده عمارت پست مارکوف و تمام کننده آن مهندس مظلومیان‌ ، از مهندسان شهرداری تهران‌ ، بوده است‌ .
سبک معماری و پلان ساختمان به گونه‌ای است که یادآور کاروان سراهای چهار ایوانی است‌ ، به خصوص به خاطر وجود شاه‌نشین در بنا ، کاروان‌سرا گونه ساخته شدن بنا تأیید می‌شود . شاه‌نشین طبقه اول رو به روی طاق نمایی به عرض چهارونیم متر ، که اتاق روابط عمومی است‌، و دیگری رو به روی طاق نمایی با عرض پنج متر در طبقه دوم‌، که اتاق کنفرانس است‌، قرار دارد. در هر دو مورد پنجره‌ها عریض‌تر از سایر اتاق‌ها و غرفه‌های موزه است‌.
در ترکیب معماری بنا ، هم سبک معماری دوره هخامنشیان قابل تشخیص است و هم سبک معماری دوره اسلامی‌ .

سردر باغ ملی:

از بناهای به جا مانده از دوره پهلوی می‌باشد که در سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۴ توسط جعفرخان کاشانی نوسازی شده و اکنون یکی از نمادهای شهر تهران است.پیش از بنیاد برج آزادی، این دروازه به عنوان نماد شهر تهران شناخته می‌شد.

ویژگی‌های سردر باغ ملی

سر در باغ ملی و پس از آن ساختمان‌های مجاور آن به دستور مستقیم رضا شاه و توسط جعفر خان کاشانی و کمک آلمانی‌ها (پیش از بر افروخته شدن آتش جنگ جهانی دوم) در تهران که پایتخت بود ساخته شد.سردر دارای یک گذرگاه بزرگ از میان و دو پیاده‌رو در طرفین است. در نمای خارجی شامل اشعاری از ندیم الملک، نقوش کاشی‌کاری شده با نقش دو شیر که تاجی را در میان گرفته‌اند، پلنگ، شیر و خورشید، تیربار و گلوله‌های توپ به چشم می‌خورد.نمای داخلی دارای این نقوش است: صحنه تسخیر تهران در کودتای ۱۲۹۹ در نزدیکی دروازه و برج و باروهای تهران (احتمالاً دروازه قزوین( ، نگاره تمام قد سربازان لژیون قزاق، مسلسل و نقوش فرشته پیروزی که کم و بیش از حجاری‌های طاق بستان اقتباس گردیده است.هر سه درب دارای دروازه‌های چدنی است که در قورخانه تهران توسط استاد محمد علی کرمانی ساخته شده است.[با ساختن ساختمان‌های مجاور، بخش جانبی ساختمان و کتیبه پوشانیده شد.

نام‌گذاری

این بنا به عنوان دروازه ورودی به میدان مشق که محوطه‌ای نظامی و در اختیار قشون بوده، ساخته شد. چندی پس از ساختن این دروازه، طرح برپایی نخستین باغ همگانی (پارک) شهر تهران (به نام باغ ملی) در زمین‌های درون میدان مشق برنامه‌ریزی و پیاده‌سازی شد و از این رو نام دروازه میدان مشق به سردر باغ ملی دگرگون شد. با این حال باغ ملی چند سال بیشتر دوام نیاورد و در محوطه آن، ساختمان‌هایی از جمله ساختمان وزارت امور خارجه ایران، کتابخانه ملی و موزه ایران باستان ساخته شد. اما نام این باغ بر سر دروازه میدان مشق پابرجا ماند و سردر باغ ملی در جایگاه نمادی از معماری آن دوره در یادها باقی ماند.

کاشی‌کاری این بنا را استاد حسین کاشی پز انجام داده است.این بنا یک ساختمان قدیمی دوران قاجار است که چند صد متر به سمت شمال امتداد دارد و از فضای بین آن برای سالهای طولانی به عنوان زمین رژه ارتش بزرگ (میدان مشق) استفاده می‌کرده‌اند.

تاریخچه
این بنای زیبا که یادآور دروازه‌های دوازده گانه تهران قدیم است‌، از جنبه‌های مختلف معماری‌، نظامی‌، تاریخی‌، فرهنگی‌ و زیبایی شناختی و… قابل بررسی است‌. میدان مشق در زمان فتح‌علی شاه قاجار (۱۲۱۲تا۱۲۵۰ق) بنیاد نهاده و در دوره ناصرالدین شاه (۱۲۶۴ تا۱۳۱۳) تجدید بنا شد و توسعه یافت که در سال۱۲۷۸، به اهتمام محمد حسین خان سپهسالار، به صورت میدانی مربع شکل درآمد و دیواری با طاق‌های آجری گرداگرد آن ایجاد شد که گاهی ناصرالدین شاه از بالای آن به تماشای مشق نظامیان مشغول می‌شد.
اما در پایان دوران قاجار به این میدان کم‌تر اهمیت داده شد و مورد بی مهری‌های زیادی قرار گرفت‌. به طوری که به میدانی بلااستفاده مبدل گشت و حتی به نظافت و پاکیزگی آن توجه نشد. اما در نخستین سال‌های وزارت جنگ پهلوی اول‌ ابتدا قسمت غربی میدان به باغ و سپس بناهای دیگر به باغ ملی تبدیل شد و سردر بزرگ الماسیه را ،که در قورخانه ساخته شده بود، برای آن در نظر گرفتند و بر سردرباغ ملی نصب گردید.

این محوطه که از بزرگ‌ترین میدان‌های نظامی تهران بوده‌ در حدود ۴۰۰ متر طول و عرض داشته است‌. در دوره خاکی بودن میدان‌ کودکان نیز در آن جا بازی می‌کردند. در سال‌های بعد مکان تمرین دوچرخه و موتور سیکلت و مانند آن بود به گونه‌ای که دو پسر بچه انگلیسی در آن‌جا آن قدر نمایش دوچرخه سواری دادند تا سرانجام آن را رواج دادند. میدان هم چنین جایی بود برای پرواز بالن‌ها و نشان دادن آن به مردم و باز در این میدان بود که اولین بار وسیله‌ای به نام طیاره به هوا فرستاده شد. در زمان جنگ بین الملل اول نیز نخستین هواپیمایی که در ایران به زمین نشست‌ در میدان مشق بود که مردم تهران سه روز تمام به دیدن آن می‌رفتند.
ویژگی دیگر میدان مشق آن بود که زمستان‌ها و هنگام برف ریزان‌ شیخ شوریده‌ای می آمد و چون برف سطح میدان را می‌پوشانید و رفت و آمد در آن کم می‌شد، او که ظاهراً دارای اختلال حواس و باطناً از هنرمندان و هوشمندان بود، پارویی به دست می‌گرفت و بر روی برف تمرین خط درشت می‌کرد و با این عمل خود نام میدان مشق را به نوعی تأیید می‌کرد.

میدان مشق:

در میدان مشق می توانید موزه های ملک وو ایران باستان را دیدن کنید.کتابخانه و موزه ملک گنجینه ای بسیار نفیس و زیبا را دیدن کنید.

موزه ملک:

کتابخانه و موزه ملی ملک تا سال ۱۳۷۵ در خانه ملک برپا بود. اما حاج حسین از آغاز کار، گسترش آن را از نظر دور نداشت و بنای ساختمانی بزرگ تر را پیش بینی کرد. بنابراین در۲۹ تیرماه ۱۳۲۳ قطعه زمین بزرگی را در باغ ملی تهران (محل کنونی مؤسسه) برای ساختمان جدید کتابخانه و موزه وقف کرد.

احداث ساختمان جدید در زمان حیات حاج حسین ملک ممکن نشد. تا این که آستان قدس رضوی طراحی و بنای ساختمان جدید را در سال ۱۳۶۴ آغاز کرد و در ۱۳۷۵ به پایان برد.

موزه

کتابخانه و موزه ملی ملک یکی از کتابخانه‌های شهر تهران است. در سال ۱۳۱۶ توسط حسین آقا ملک تأسیس شد.

این مجموعه جنب ساختمان امور خارجه قرار دارد.

دسته بندی ها:   تهران گردی

نظرات