صنعت گردشگری3 » گردش آفرینان پارس گردش آفرینان پارس

گردش آفرینان پارس

منو

صنعت گردشگری۳

صنعت گردشگری۳

اثرات اقتصادی گردشگری

صنعت گردشگری دارای آثار اقتصادی و اجتماعی قابل ملاحظه ای می باشد . ایجاد اشتغال و دست یابی به درآمد ارزی پایدار و مناسب و همچنین شناخت متقابل فرهنگی در راستای صلح و وفاق بین المللی از آثار اجتماعی و اقتصادی این صنعت است . ایجاد اشتغال˓کسب درآمد ارزی برای کشور میزبان و بهبود تراز پرداخت ها˓افزایش درآمد های مالیاتی از محل فعالیت های اقتصادی مرتبط با گردشگری ˓ ایجاد تعادل منطقه ای ˓ تعدیل ثروت˓دگرگون ساختن فعالیت های اقتصادی و سوق دادن درآمد از مناطق شهری و روستاها و بالاخره جلوگیری از برون کوچی روستاییان از اثرات اقتصادی گردشگری محسوب می شود از طرفی در تنوع و غنا  بخشیدن به اقتصاد محلی حائز اهمیت بسیار است˓برای تولیدات محلی اعم از صنایع دستی و یا محصولات کشاورزی جهت ارتزاق گردشگران بازارهای جدیدی ایجاد می کند ˓ علاوه بر آن ˓ در بهبود کیفیت فراورده های کشاورزی صنایع دستی نیز موثر می باشد .

در اکثر ارزیابی های به عمل آمده از توسعه گردشگری در جهان سوم تاثیرات اقتصادی مهمتر از ملاحظات دیگر است.در حقیقت گردشگری به عنوان یک عامل اقتصادی عمده و بسیار موثر در سال های اخیر مورد توجه فراوان قرار گرفته و بدین علت سعی می شود که حتی الامکان از عوامل موثر در کاهش جریان گردشگری جلوگیری به عمل آمده و امکانات لازم جهت رشد و توسعه آن فراهم شود .

در کشورهای صنعتی توسعه صنعت گردشگری موجب تنوع درآمد ها و کاهش نا هماهنگی دراقتصاد می گردد و در کشور های در حال توسعه˓فرصتی برای صادرات ایجاد می کند که نرخ رشد آن از اشکال سنتی صادرات بیشتر است .

بنابراین گردشگری منبعی قابل اتکا در بسیاری از کشور های توسعه یافته و در حال توسعه است که می تواند تاثیر فزاینده ای بر روی افزایش درآمد چه در سطح ملی و نیز افزایش فرصت های شغلی˓افزایش دستمزد ها و تحول و گسترش تولیدات و … داشته باشد .

علاوه بر این جولی لئونز (۱۹۹۵ ) عقیده دارد که یکی از بزرگترین منافع حاصل از صنعت گردشگری در نواحی و مناطق مختلف ایجاد درآمد و دستمزد برای افرادی است که در آن اشتغال دارند و نیز تاکید می کند که اغلب این شاغلان را افراد محلی و بومی تشکیل می دهند تاثیر اقتصادی گردشگری در نواحی روستایی افزایش درآمد برای ساکنان مناطق گردشگری می باشد که می تواند به صورت فردی یا عمومی برای این مناطق به وجود آید .

تاثیر مثبت دیگر گردشگری می تواند ایجاد فرصت های شغلی جدید و نیز افزایش اشتغلا زنان و جوانان در فعالیت های مرتبط با این صنعت می باشد . اصولا اشتغال در صنعت گردشگری دارای اشکال مختلفی است که عبارتند از :

الف )انتقال مستقیم : همانند اشتغال در هتل ها ˓ رستوران ها و …

ب)اشتغال غیر مستقیم : که در بخش های عرضه کننده کالا همانند تولیدات کشاورزی ˓ شیلات و صنایع دستی می باشد .

ج)اشتغال القایی : شامل کسانی است که از درآمد افرادی که به طور مستقیم و غیر مستقیم در صنعت گردشگری فعالیت می کنند˓پشتیبانی می شوند .

د)اشتغال در بخش ساختمان : شامل افرادی است که در بخش احداث تاسیسات و زیر ساخت های گردشگری فعالیت می کنند .

توسعه گردشگری برای رشد اقتصادی و اجتماعی اهمیت ویژه ای دارد که می توان آن را به منزله نیروی محرکه توسعه اقتصادی در تمام کشور ها به حساب آورد هیچ کشوری نیست که فاقد مواد اولیه لازم برای توسعه گردشگری باشد آنچه که کشورها را از همدیگر متمایز می سازد خود به تنهایی جاذبه گردشگری به شمار می رود . بنابراین هر کشور با کوشش در خور و سرمایه گذاری مناسب در زمینه گردشگری می تواند وارد کننده جهانگرد بوده و از این راه به رشد اقتصادی خود کمک نماید .

گردشگری پول و جمعیت را از مراکز ثقل صنعتی به سوی روستاها و نقاط طبیعی    می کشاند و یا تعداد زیادی را به سوی مراکز شهری روانه می سازد و این حرکت آنها باعث بازده مضاعف در اقتصاد کشورهای جهانگرد پذیر می شود .گردشگری در تنوع و غنا بخشیدن به اقتصاد محلی نیز حائز اهمیت بسیار است برای تولید محلی اعم از صنایع دستی و یا محصولات کشاورزی جهت ارتزاق گردشگران بازارهای جدیدی ایجاد می کند علاوه بر آن در بهبود کیفیت فراوده های کشاورزی و صنایع دستی نیز موثر می باشد . همچنین در احیا و بازسازی شهر ها خصوصا شهر های تاریخی نقش مهمی دارند چرا که در صورت عدم دریافت درآمد ناشی از این اماکن و تخصیص بودجه لازم برای ابقای آنها این گونه مراکز به تدریج رونق و اهمیت خود را از دست می دهند و از این رهگذر منافع اقتصادی ناشی از جذب گردشگر نیز منتفی می شود.

تاثیر گردشگری از بعد درآمد زایی ˓ تولید ناخالص ملی˓تسریع جریان پول و تقویت بنیه اقتصادی بر هیچکس پوشیده نیست این قسم از فعالیت درآمد مردم محلی را از طریق حقوق و دستمزد افزایش می دهد به علاوه امکان حصول درآمد های دیگر از طریق ارائه مشاغل در دیگر بخش ها نظیر ساختمان˓تعمیرات˓تامین مایحتاج˓کرایه اتومبیل و … نیز وجود دارد یکی از منابع درآمد صنعت گردشگری مالیات است که از محل مالیات های دریافتی فروش تامین می شود.گردشگری تا میزان ۶ درصد درآمد های مالیاتی که سالانه عاید دولت می شود را ایجاد می نماید گردشگری ارز آور بوده و سبب توسعه بست تجارت خارجی و صادرات نامرئی و بهبود تراز پرداختها نیز می شود .

همچنین گردشگری در ایجاد فرصت های شغلی و کاهش معضل بی کاری با تصحیح الگو و ایجاد ظرفیت های شغلی پایدار و مستمر نقش به سزایی دارد. ۱۵ درصد از مشاغل در سطح جهانی به بخش گردشگری اختصاص دارد .اگر چه بخش گردشگری پتانسیل بسیار بالایی از ارتباط بااشتغال دارد لکن قدرت اشتغال زایی آن بستگی به عواملی نظیر تعداد گردشگران˓تعداد شب اقامت آنها و میزان پر بودن اتاق ها دارد طبق مطالعات انجام شده در ایران با پر بودن ۷۹ درصد اتاق ها و اقامت ۵/۴ شب به ازای هر دو اتاق یک فرصت شغلی ایجاد شده است . واقعیت آن است که علاوه بر ایجاد فرصت های شغلی مستقیم به دو نوع فرصت شغلی یکی غیر مستقیم و دیگر القایی نیز باید توجه کرد . مراد از فرصت شغلی القایی اشتغالی است از نتیجه هزینه کردن و خرج کردن درآمد افرادی که به طور غیر مستقیم در این صنعت شاغلند ایجاد می شود .

سازمان جهانی گردشگری در این رابطه چنین بیان می کند :

الف) اشتغال مستقیم ˓ اشخاصی که در موسسات مرتبط با گردشگری کار می کنند از قبیل هتل ها ˓ رستوران ها˓فروشگاه های گردشگری و آژانس های مسافرتی

ب) اشتغال غیر مستقیم˓مشاغل ایجاد شده در بخش های عرضه از قبیل کشاورزی شیلات و صنایع

ج) اشتغال القایی˓اشخاص که از طریق خرج کردن درآمدی که شاغلان مستقیم و غیر مستقیم کسب کرده اند حمایت می شوند

د)اشتغال ساختمانی˓شغل هایی که در بخش احداث زیر بناهای گردشگری تولید می شوند (این اشتغال معمولا موقتی است ولی ممکن است در جاهایی که توسعه مداوم گردشگری وجود دارد بسیار طولانی باشد )12-13-wto-tourism-billion

اثرات فرهنگی- اجتماعی گردشگری

مقصود از اثرات اجتماعی گردشگری˓تغییراتی است که در زندگی مردم جامعه میزبان گردشگر رخ می دهد و این تغییرات بیشتر به سبب تماس مستقیم اهالی و ساکنان آن دیار و گردشگران صورت می گیرد و مقصود از اثرات فرهنگی تغییراتی است که در هنر˓عادات˓رسوم و معماری مردم ساکن جامعه میزبان رخ می دهد.این تغییرات بلند مدت تر است و در نتیجه رشد و توسعه صنعت گردشگری رخ خواهد داد . از آنجا که نتیجه یا ره آورد صنعت گردشگری موجب تغییراتی در زندگی روزانه و فرهنگ جامعه میزبان می شود ˓ اصطلاح اثرات اجتماعی – فرهنگی را به معنای تغییراتی به کار می برند که در تجربه های روزانه ارزش ها ˓ شیوه زندگی و محصولات هنری و فکری جامعه میزبان رخ می دهد . به هر حال توسعه و  گسترش گردشگری در یک منطقه و یا یک ناحیه ˓ موجب تغییرات اجتماعی و فرهنگی آن منطقه گردیده و می بایست جهت جلوگیری از آثار منفی و نیز تقویت آثار مثبت آن در جامعه میزبان مورد بررسی و ملاحظه قرار گیرند .

بدین منظور جان لی (۱۹۹۶) سه راه کلی و مکمل را برای بررسی تاثیر گردشگری بر شرایط اجتماعی فرهنگی کشور های جهان سوم را ارائه می دهد که می توان آن را برای بررسی این تاثیرات در سطوح مختلف مورد استفاده قرار داد

شیوه اول : برخورد گردشگر و میزبان به صورت پدیده ای قابل شناسایی با شماری از پیامد های مثبت و منفی به تصویر می کشد .

شیوه دوم :که عبارت است از دیدگاه کار کردن عناصر مختلف جامعه جهان سومی که ممکن است تغییری را به عنوان پیامد مستقیم گردشگری نظیر رفتار اخلاقی ˓ زبان و بهداشت تجربه کند .

شیوه سوم : جنبه های تغییر فرهنگی را در نظر می گیرد که ناشی از نفوذ گردشگر در بازنگری مهارت ها و رسوم سنتی است مانند صنایع دستی و …

به هر حال تجربیات گوناگون نشان داده که گردشگری فرهنگ و جامعه میزبان گردشگررا تحت تاثیر قرار می دهد.گردشگری از میراث فرهنگیمنطقه حفاظت می کند و همچنین زمینه حفظ و ارتقای الگو های فرهنگی در زمینه موسیقی˓رقص˓تئاتر˓لباس ˓هنر و صنایع دستی˓آداب و رسوم˓سبک زندگی و سبک معماریکه از جمله جاذبه های مهم گردشگری است که به وسیله گسترش گردشگری زمینه حفظ و ارتقای آنها را فراهم می سازد.امروز در بسیاری از کشورهای آسیایی˓آفریقایی˓آمریکای لاتین یا خاورمیانه˓صنعت تور گردشگری به فنون و تولید اقلام بسیار زیادی از کالاها و صنایع دستی رونقی دوباره بخشیده است.

با توجه به اینکه تاثیرات اجتماعی˓فرهنگی گردشگری بسیار گسترده است در زیر با بررسی مطالعات مختلف در این زمینه به طور خلاصه بعضی از این جنبه ها را که در متن به آن اشاره نشده است آوره می شود :

-توسعه گردشگری جرم وجنایت و سایر انحرافات اجتماعی را افزایش می دهد .

-ایجاد امکانات و جاذبه های جدید مثل امکانات فرهنگی˓ورزشی

-گردشگری به امر خانه سازی تاکید می کند و سبک معماری سنتی را از بین می برد.

-گردشگری باعث توسعه رابطه فرهنگی و تحکیم وحدت ملی می شود.

-سطح زندگی مردم ارتقا می یابد و به بهبود خدمات و امکانات اجتماعی (از نظر مالی) کمک می نماید.

برای توسعه گردشگری به مساله فرهنگ توجه خاصی مبذول می شود.آثار باستانی و کهن هر کشوری معرف فرهنگ خاص همان کشور و دارای ارزش های در خور توجه همان سرزمین و ویژگی های مردم همان مرز و بوم است.این آثار دارای ارزش های معنوی بسیار زیاد برای آن قوم به طور اعم می باشد که در نتیجه باعث جلب و جذب دیگران جهت بازدید و شناخت آنها شده و در پیشرفت اقوام و اجتماعات مختلف اثر به سزایی داشته و در عین حال وسیله ای است بسیار موثر برای جلب توجه گردشگرانی که علاقه مندند این آثار و فرهنگ قومی را از نزدیک مشاهده نمایند.تنها از راه آشنا کردن فرهنگ ها با یکدیگر است که دشمنی ها به دوستی ها تبدیل می شود˓این هنر بزرگ از گردشگری یعنی مسافرت بدست می آید.انسان ها نمایند گان فرهنگ های گوناگون اند و تماس و رودررویی این نمایندگان˓تماس رودرروی فرهنگ هاست و از این تماس و رودررویی است که غنای فرهنگی و به دنبال آن برکت پدید می آید.تماس های رودررو باید تمام گروه ها را در بر گیرد.از دانشمندان بزرگ˓دانشجویان تا کارگران بی مهارت˓و از آنجاست که گردشگری همگانی به صورت یک دست آورد و یک ضرورت جلوه می کند .

 اثرات سیاسی توسعه گردشگری

توسعه گردشگری به تقویت شناخت و روابط بین المللی و توسعه مهارت های برنامه ریزان در جوامع منجر می شود.گردشگری در عین حال می تواند منجر به تحریف ماهیت صحیح وقایع به منظور منعکس کردن ارزش های نظام سیاسی˓ناتوانی در کسب اهداف˓استشهار اقتصادی مردم محلی به منظور راضی نگه داشتن رجال سیاسی شود

برخی از اهداف سیاسی مثبت و منفی توسعه گردشگری عبارتند از :

 پیامد های مثبت

-تلاش برای ایجاد ثبات سیاسی در کشور

-اعتلای سطح امنیت در جامعه

-کاهش کشمکش های سیاسی به علت کاهش نرخ بیکاری در کشور

-تلاش برای تقلیل آشوب ها و تشنجات سیاسی در کشور

-برقراری تماس بین قومیت ها و ملیت های گوناگون و ارتقای درک متقابل بین آنها

-افزایش احترام متقابل بین جوامع مختلف

پیامد های منفی

-سوء استفاده از حربه گردشگری برای رسیدن به هدف های سیاسی

-امکان بروز ناامنی برای توریست ها مانند گروگان گیری و باج خواهی و تروریسم

-تهدید امنیت جانی توریست ها

-امکان بروز جدال های سیاسی بین گروه های متعارض با حکومت

گردشگری در عصر فناوری

در دوره پر مخاطره اقتصاد امروز˓صنعت هتل داری آمیخته با گردشگری مسافرت با یک مساله و پرسش اصلی روبه رو است.در این دوره و با روی کار آمدن فناوری های گوناگون در عرصه های مختلف˓جا و فرصت برای نیروی کار سنتی که همان انسانها بوده اند کاسته شده است.از مزایای بارز فناوری در صنایع گردشگری جایگزینی با نیروی کار انسانی گران قیمت است که علاوه بر کاهش هزینه های موجود˓مسائل مرتبط با خدمات رسانی به مشتریان را نیز برطرف می کند.با این وجود هنوز هم احتمال آنکه استفاده از فناوری به کسب نتایج ناخواستهای بیانجامد بسیار زیاد است .

بنابراین چگونه می توان میان فناوری و خدمات فردی تفاوت قائل شد و آنها را از یکدیگر تفکیک کرد؟آنچه امروز به وضوح و روشنی قابل مشاهده و فهم آن است که فناوری نقش بی بدیل و بسیار مهمی را در صنعت گردشگری و مسافرت ایفا می کند.بسیاری امروزه˓بخش عظیمی از فعالیت های خود را با استفاده از فناوری های موجود انجام می دهند کارهایی همچون رزرو اینترنتی بلیت هواپیما˓تجارت به وسیله شبکه های مخابراتی و بسیاری از کارهای دیگر که به مراتب در وقت و هزینه آنها صرفه جویی به وجود می آورد.چنین پیشرفت هایی در حوزه فناوری˓منجر به آن شده است تا موسسات و سازمان های ذی ربط در بخش نیروی انسانی صرفه جویی کرده و در همان زمان فرصت و توانی را برای مشتریان بوجود آورند تا خواسته ها و تصمیمات خود را عملی کنند .هتل ها نیز از این رقابت عقب نمانده اند.در حال حاضر بسیاری از هتل ها خدمات اینترنتی رایگان ارائه می دهند و در این بین آن دسته از هتل هایی که اعتبار و به نوعی ستاره بیشتری دارند علاوه بر اینترنت رایگان˓ظرفیت های اضافی برای تماس های داخلی˓دسترسی به اینترنت و همچنین دستگاه های فکس برای ارسال یا دریافت در اختیار مشتریان خود قرار می دهند.این خدمات اضافی همراه با خدمات رسانی انفرادی کمتر این فرضیه را بوجود می آورد که در دنیای امروزی فناوری به یک خیابان یک طرفه تبدیل شده است.فناوری بوجود آمده خدمات رسانی شخصی را کم کرده و در عین حال درآمدی اضافی برای هتل ها˓خطوط هوایی˓و بخش های حمل و نقل به وجود آور.اما به رغم تمام این سوء استفاده ها˓صنایع گردشگری و مسافرتی وابستگی فراوانی به فناوری داشته و به نوعی می توان گفت˓وجود حوزههای مختلف این بخش˓جنبه های مختلف زندگی را آسان تر کرده است.

عوامل و عناصر موثر در صنعت گردشگری

در صنعت گردشگری بخش دولتی و خصوصی مکمل همدیگر هستند و نبود یکی از آنها باعث ناکارآمدی وجود دیگری می شود˓لذا باید بخش دولتی و بخش خصوصی هر یک در جایگاه خود قرار بگیرند تا شاهد رشد و شکوفایی این صنعت باشیم.

-بخش دولتی با ایجاد زیر ساخت ها می تواند نقش اساسی را در توسعه این صنعت داشته باشد.یکی از مهمترین وظایف بخش دولتی˓مدیریت کلان و تعیین سیاست های کلی در این صنعت باشد. با مطالعه بر پتانسیل های موجود در ایران˓نقشه و طرح جامع گردشگری را برای کشور تدوین کنند و با تخصیص بودجه زیر ساخت های لازم برای سرمایه گذاری بخش خصوصی را مهیا کنند.با گسترش جاده ها˓تجهیز فرودگاه ها و ترمیم و اصلاح سیستم های حمل و نقل زمینه های امنیت و آرامش خاطر گردشگران را ایجاد کنند.با وضع قوانین و مقررات بستر سازی جهت ایجاد امنیت روانی و اجتماعی برای گردشگران و جهانگردان که فاکتور مکمل و بسیار مهمی در راستای توسعه صنعت گردشگری است صورت گیرد.به توسعه منابع انسانی و ایجاد مراکز آموزشی تخصصی بپردازند.با تدوین قوانین حمایتی از سرمایه گذاری در این صنعت راه را برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی هموار سازند.با تبلیغات و اطلاع رسانی˓زمینه های لازم را برای سفر گردشگران به ایران ایجاد کنند.می توان به این نتیجه رسید مدیریت کلان و متخصص در صنعت گردشگری حرف اول را می زند.برنامه ریزی بلند مدت و کوتاه مدت به همراه استراتژیک می تواند زمینه های لازم جهت توسعه و گسترش این صنعت را در پیش داشته باشد.

-بخش خصوصی با احساس امنیت اقدام به سرمایه گذاری می کند˓بخش خصوصی با در نظر گرفتن طرح جامع گردشگری که توسط مدیریت کلان تدوین شده است باید طرح های خود را به اجرا بگذارند˓ساخت هتل ها و تاسیسات گردشگری و ایجاد دفاتر خدمات مسافرتی و ارائه تورهای ایرانگردی و ارائه اطلاعات به گردشگران جهت سفر به شهرهای مختلف ایران دامنه توسعه صنعت توریسم و گردشگری را گسترش میدهندو منجر به پویایی گردشگری در کشور خواهند شد.

-تامل بخش خصوصی و دولتی هم جایگاه خاص خود را دارد.پس از ارائه طرح جامع گردشگری و سیاست های کلی برای این صنعت از سوی مدیریت کلان دولتی و آغاز به فعالیت بخش خصوصی˓نیاز به تامل این دو بخش بیشتر احساس می شود زیرا زمینه های لازم برای جذب گردشگر مهیا شده حال باید بخش دولتی با برنامه ریزی های کوتاه مدت مانند برگزاری نمایشگاه های ایران شناسی و ایران گردی در سایر کشورها اقدام نماید و امکان بازاریابی را برای شرکت های خصوصی میسر سازد تا با معرفی خدمتشان به گردشگران بتوانند زمینه های جذب حداکثری را امکان پذیر نمایند.از دیگر اقدامات این دو بخش می توان به تولید برنامه های رادیویی و تلوزیونی˓تهیه فیلم های سینمایی و مستند از جاذبه های گردشگری و ایران گردی به زبان های پر مخاطب و پخش آنها در شبکه های بین المللی اشاره کرد.همچنین می توان به تهیه و چاپ راهنماهای گردشگری به زبان های مختلف و توزیع آنها از طریق سفارتخانه های ایران در کشور های دیگر نیز اشاره نمود.

در صنعت گردشگری بخش دولتی و خصوصی به همراه هم می توانند به نتایج مطلوب برسند و هر یک به تنهایی فقط قسمتی از چرخ های این صنعت را بگردش در می آورند و در صورت نادیده گرفتن هر یک از این دو بخش قطعا به بازده مثبت و شکوفائی در این صنعت نخواهیم رسید و حتی بهره برداری ناپایدار از عرصه های طبیعی می تواند موجبات نابودی منابع طبیعی را به همراه داشته باشد و هزینه های جبران ناپذیری را به کشور تحمیل نماید.

شناسائی فرصت های پنهان گردشگری در ایران و اثرات آن بر جامعه

در کشور ما ایران فرصت های گردشگری فراوانی وجود دارد که تا کنون به آنها پرداخته نشده است.مدیریت کلان در صنعت گردشگری باید فرصت ها را در کشور شناسائی کرده و آنها را در طرح جامع گردشگری کشور بگنجاند و زمینه سرمایه گذاری را در آنها مهیا کند.گردشگری اسلامی و جاذبه های فرهنگی می تواند به عنوان یکی از فرصت های مناسب برای کشور باشد.از دیگر فرصت ها در این صنعت میتوان به گردشگر سلامت اشاره کرد که باعث می شود تا سالانه بدون توجه به زمان خاص موجب سفر افراد برای دریافت خدمات پزشکی را مهیا کند.از دیگر فرصت هایی که به آنها تا کنون توجه نشده وجود صحرا ها و کویرهای فلات ایران می باشد˓سرمایه گذاری در این مناطق˓اشتغال زایی را به همراه خواهد داشت و این امر از مهاجرت ساکنین این مناطق به شهرها جلوگیری می کند.توجه به اینگونه فرصت ها علاوه بر اشتغال زاوی و ایجاد درآمد˓شاهد کاهش بسیاری از ناهنجاری ها همچون مشکلات امنیتی˓فرهنگی و اجتماعی که عامل اصلی همه آنها فقر می باشد خواهیم بود.

مشکلات جهانگردان

جایگاه والای صنعت توریسم و گردشگری در سطح جهانی و نقش آن در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها به ویژه کشورهای در حال توسعه موجب توجه بیشتر به ابعاد مختلف آن در سال های اخیر گردیده است.در این بین تبلیغات و اطلاع رسانی اهمیت تاثیر زیادی هم بر رشد صنعت مورد اشاره و هم بر توسعه پایدار آن دارد;به همین جهت در زمینه بازاریابی صنعت توریسم و گردشگری و برنامه ریزی برای آن مبحث تبلیغات به طور جدی مورد توجه مسئولان و برنامه ریزان این بخش می باشد.

این مقاله یک تحقیق توصیفی-پیمایشی و از شاخه میدانی است که در آن منابع اطلاعاتی گردشگران خارجی بازدید کننده از ایران مورد بررسی قرار می گیرد.منابع اطلاعاتی ایرانی گردشگران خارجی در پژوهش حاضر به دو دسته کلی منابع چاپی و وب سایت ها تقسیم می گردد که این دو منبع با توجه به اطلاعات مختلف(اقتصاد˓سیاست˓محیط اجتماعی˓فرهنگ و توریسم و گردشگری)در مورد ایران بررسی شدند.

برای جمع آوری داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش یک نمونه آماری ۱۱۸ نفری متشکل از گردشگرانی که در ۶ ماه اول سال ۱۳۸۶ از شهر اصفهان بازدید نموده اند به طور اتفاقی انتخاب و بین آنها پرسشنامه توزیع گردید برای تحلیل آماری یافته های پژوهش از آزمون های t تک نمونه˓t مستقل˓تحلیل واریانس و فریدمن در این پژوهش استفاده گردید.یافته ها نشان می دهد که از نظر گردشگران خارجی منابع اطلاعاتی ایرانی به لحاظ تشوبق کننده/تحریک کننده بودن و جالب توجه بودن وضعیتی مناسب و از جنبه کاربر پسند بودن و حاوی اطلاعات مفید بودن وضعیت نامناسبی دارند.

واضح است که هر یک از مقصد های گردشگری چه در سطح محلی و چه در سطح ملی و بین المللی˓نوعی ارتباط را بین خود و گردشگران برای تبادل اطلاعات برقرار می کند در واقع این مقصد ها˓اطلاعات را از طریق منابع و یا کانال های مختلفی که خود از سیستم های اطلاعاتی تشکیل شده و در حال فعالیت نیز می باشند˓دریافت می کنند.در واقع سیستم اطلاعات گردشگری شامل تمام کانال های اطلاعاتی مورد استفاده برای جذب گردشگر می باشد. این کانال ها همواره از درون به هم متصل و مرتبط می باشند و هر کدام نیز در جذب گردشگر اثر خود را به نسبت شرایط مقصد بر تصمیم سازی مسافرت خواهد گذاشت.بخش مهمی از کانال های اطلاعاتی که می توانند نقش خود رادر جهت ارتقای بهتر مقصد ایفا نماید به این شرح است :

-پیام های تبلیغاتی و ارتقای مقصد توریست

 -اتحادیه های توریستی منطقه ای و مراکز اطلاعات سفر˓سمینار و سخنرانی ها˓بروشور˓پوستر ها و علائم مربوط˓وب سایت های مرتبط˓بیلبورد ها و …

و همچنین مشکل بی ثباتی قیمتها˓تورم و چند گانگی موجود در نرخ گذاری ها و سهمیه بندی سوخت به عنوان معضلی جدید˓صنعت متنوع و درآمد زای گردشگری را بیش از پیش در ایران دچار مشکل کرده است.

در حالی که درآمد جهانی جهانگردی همه ساله بالغ بر صدها میلیارد دلار است˓ایران که از زمره پر استعداد ترین کشور ها در این زمینه به شمار می رود و جاذبه های فراوان طبیعی˓تاریخی وفرهنگی آن زبانزد خاص و عام است˓از این سفره گسترده تنها چند صد هزار دلار بهره می جوید.

صنعت توریسم که اینک به عنوان یکی از زیر بخش های خدمات در اقتصاد کشور به شمار می رود˓علاوه بر مشکلات خاص خود˓با مشکلات عمومی اقتصاد کشور مواجه است.گذشته از مشکلات عدیده ای همچون کمبود امکانات مالی برای توسعه و تجهیز تاسیسات مورد نیاز;صنعت گردشگری و عدم تمایل بخش خصوصی بر سرمایه گذاری در این حوزه به علت نداشتن تامین و تضمین مالکیت و عدم سود آوری و حمایت دولت که در نهایت˓گردشگران به خصوص توریست داخلی را در فصل های پر سفر سال با مشکل نبود جا و کمبود مکان اقامتی مناسب مواجه می سازد.

از سوی دیگر مشکل بی ثباتی قیمتها˓تورم و چند گانگی موجود در نرخ گذاری ها˓وجود دارد.عدم تامین وسایل حمل و نقل عمومی مورد نیاز برای مسافرت های فردی و گروهی گردشگران ایرانی و خارجی در داخل کشور از راه زمینی˓هوایی و دریایی و مشکلات عدیده دیگر˓از یک سو و سهمیه بندی سوخت˓به عنوان معضلی جدید از سوی دیگر˓صنعت متنوع و درآمد زای گردشگری را بیش از پیش در ایران دچار مشکل ساخته است.با توجه به تبلیغات سوء که باهدف مخدوش کردن چهره انقلاب اسلامی و ایجاد مشکلات سیاسی و اجتماعی در سطح بین المللی برای به انزوا کشیدن جمهوری اسلامی و عدم تطبیق و هماهنگی فرهنگ جهانگردان برخی از کشورها با فرهنگ اسلامی صورت می گیرد˓گردشگران داخلی در ایران از بازار پرطرفدار تر و شلوغ تری نسبت به توریست خارجی برخوردار است.با در پیش گرفتن سیاست هایی چون سهمیه بندی سوخت و نظایر آن از جانب دولت˓متاسفانه از این پس به این بخش نیز کمتر می توان امیدوار بود.

با چنین روندی صنعت گردشگری شامل هتل ها˓مهمان سراها˓فروشگاه های بین المللی بین راهی˓حمل و نقل های بین شهری˓اتاق های اجاره ای محلی به طور مستقیم و صدها شغل مرتبط دیگر به طور غیر مستقیم مشمول مهلک ترین ضربات اقتصادی خواهند شد.

مسئله مهم دیگر این است که تعداد گردشگران زن حدود نصف گردشگران مرد بوده اند که دلیل چنین چیزی را در دو مورد می توان یافت اول مسئله فرهنگی بودن صنعت گردشگری در ایران و عدم وجود اطلاع رسانی کافی در مورد گردشگری تفریحی ایران است که موجب می گردد نوع گردشگری و میزان وجود اطلاعات در مورد آن با روحیه مردان بیشتر تناسب داشته باشد و مسئله دوم اینکه رعایت مسائل مربوط به آداب و رسوم فرهنگی و مذهبی ایران شاید به مزاق زنان خارجی نباشد.   

منابع:

گردشگری در ایران دانشگاه پیام نور

www.iranpedia.ir

www.iranview.com

دسته بندی ها:   تهران گردی

نظرات

ارسال دیدگاه برای این بخش بسته شده است