امنیت و توسعه گردشگری 2 » گردش آفرینان پارس گردش آفرینان پارس

گردش آفرینان پارس

منو

امنیت و توسعه گردشگری ۲

امنیت و توسعه گردشگری ۲

امنیت و تفاهم فرهنگی بین کشورها
در دوره پس از جنگ سرد، فرهنگ و مذهب جایگزین ایدئولوژی شده اند و به صورت منابع عمده ای در آمده اند که می توانند تنشها و تعارضهای بین المللی را کاهش دهند. این امر بارها به اثبات رسیده است که اگر سایر جوامع را دست آویز قرار داده و آنها را به سوی جوامع انسانی به حساب نیاوریم نتیجه مطلوب به بار نخواهد آمد. می توان گفت: که با این دیدگاه گردشگری با تکیه به فرهنگ موجب می شود که افراد از مناطق مختلف دنیا در کنار یکدیگر قرار گیرند تا بتوانند چیزهای جدید را کشف کنند که ویژگی منحصر بفرد آن موجب ارتباط و همبستگی بیشتر آنها می شود و وسیله یا ابزاری است بسیار مهم برای تفاهم و امنیت صلح بین المللی و جلوگیری از تعارضات و تنش ها.
به بیان دیگر در تفاهم فرهنگی موضوعاتی مانند حقوق بشر، مسائل زیست محیطی، امنیت که سابقاً در دوران جنگ سرد و قبل از آن در قالب بیانیه ها، قطعنامه ها، آموزه ها و اعلامیه ها و به صورت یک آرمان و آرزو و با صفت «جهانی» مطرح می شد، اینک شکل عینی تری به خود می گیرند.
واژه جهانی شدن و گفتگوی تمدنها که امروز از آن یاد می شود بسیاری از الگوهای رفتاری گذشته را زیر سؤال برده و بخشهای مختلف زندگی اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و امنیتی را با دیدگاه متفاوتی از گذشته مورد بررسی قرار می دهد.Safehotels-Alliance
امنیت در کشورهای جهان سوم
این نکته نیز آشکار است که آسیب پذیریهای اجتماعی و اقتصادی در سراسر جهان سوم دارای ارتباط مستقیمی با امنیت است و در اکثریت موارد حتی از کشورهای پیشرفته این ارتباط مستقیم تر و با اهمیت تر است. تهدید در جهان سوم دارای پایه های اقتصادی و اجتماعی حداقل همسنگ با پایه های سیاسی و نظامی است، بنابراین از لحاظ مفهوم امنیت باید منعکس کننده تهدیدات ناشی از مسائل اقتصادی و اجتماعی باشد، خواه این امر به فرسایش مشروعیت صرفاً در داخل مربوط باشد یا نمودهای خارجی و تقسیم بندی های اجتماعی و شکل های اقتصادی
مواردی که می توانند امنیت اجتماعی را تهدید کنند
عوامل بسیاری در تهدید امنیت اجتماعی مؤثر هستند ولی در کشورهای جهان سوم این عوامل از تعدد بسیاری برخوردار هستند که به مواردی از آنها که در تمامی این کشور مشترک هستند به طور مختصربه آنها اشاره می شود:
فقدان مشارکت نهادینه مردم و ایفای نقش مسؤلانه توسط آنها.
فقدان سیستم جامع کنترل جمعیت با داده های آماری.
روند رو به رشد سازمان یافتگی و پیچیدگی، کنترل ناپذیری و مهار گسیختگی جرایم مختلف.
کاهش محدودیت های سنی، جنسی، جغرافیایی و … در وقوع جرایم.
معضل فزاینده عدم تناسب ظرفیتهای ترافیکی، حمل و نقل شهری و برون شهری.
فقدان کنترل مؤثر مرزها و دو پدیده فراگیر قاچاق کالا و مواد مخدر.
معضل حضور و فعالیت میلیونها مهاجر و پناهدنه از کشورهای همجوار.
کاهش فزاینده امنیت اخلاقی در جامعه.
معضل وجود میلیونها معتاد به مواد مخدر و روند رو به رشد آن.
فقدان وجود نگرش راهبردی به گذراندن اوقات فراغت و غنی سازی آنها.
امنیت و توسعه گردشگری
امنیت چیزی جزء تفاهم و مشارکت عمومی جمعیت ساکن یک واحد سیاسی برای رسیدن به رفاه عمومی نیست، این جمعیت بایستی به سطحی از درجه آگاهی به منظور درک موقعیت ها و واقعیتها برای ایفای نقش بی ضرر برسد تا در آن توانایی دولت و ملت جهت حفظ و بهره برداری از فرهنگ و ارزشهایش افزایش یابد. این همان امنیت ملی است. لذا اگر به این نتیجه برسیم توسعه صنعت گردشگری می تواند درآمدزا باشد و از طریق افزایش درآمد می تواند مفاسد اجتماعی را در جامعه کاهش داده و منجر به توزیع عادلانه ثروت و درآمد شودنا بجا نگفته ایم.
امروز امنیت به عنوان مهمترین و زیربنایی ترین اصل در تدوین استراتژی توسعه گردشگری در جهان به شمار می آید. صنعت ظریف و پیچیده گردشگری ارتباط همه جانبه ای در سطوح ملی و منطقه ای داشته و هرگونه بروز ناامنی و بکارگیری خشونت در سطوح مختلف زیانهای جبران ناپذیری به این صنعت وارد می سازد. بعنوان مثال یک سرمایه گذار در زمینه گردشگری و یا کارشناسان یک کمپانی سرمایه گذار بین المللی در قالب جهانگرد به آن منطقه سفر می کنند، اگر در ارزیابی کارشناسی خود محیط و مقصد مورد نظر از ویژگی و امنیتی لازم برخوردار نباشد مسلماً به این نتیجه خواهد رسید که توریست در این منطقه امنیت مالی و جانی ندارد و قطعاً سرمایه خود را منتقل نخواهد کرد.
از طرف دیگر در جهان امروز هر چه از تعریف علمی برخوردار نباشد یا به شکست مختوم است یا حالت رکود به خود می گیرد.
مثلاً امنیت در بخش ترابری و حمل و نقل، اقامتگاهها، هتلها، جاذبه ها، سفرسازان و سازمان های گردشگری برای توسعه توریسم باید هماهنگی لازم را با یکدیگر داشته باشند. در علم جهانگردی واژه Availability به مفهوم مهیا بودن دارای اهمیت بسیار است بعنوان نمونه در بخش ترابری، جاده وجود دارد ولی وزارت راه و ترابری، اعلام می کندکه در جاده ها روزانه بیش از ۳۰ هزار نفر کشته می شود. یعنی آن جاده Available (مهیا) نیست. و از سوی دیگر وقتی توریست جای مناسب برای اقامت نداشته باشد دیگر باز نمی گردد.
عناصر تأثیرگذار در امنیت جهانگردان
۱) نقش دولت ها
دولت و بخش خصوصی باید نسبت به حفظ سلامت گردشگران حساس باشند و بطور کلی جنبه های خطرناک گردشگری باید حل و فصل شوند. به هر گونه مشکل تندرستی، حمله به توریستها، بیماریهایی مانند مالاریا و ایدز پرداخته شود و از آن مطلع باشند و دیگر دولت ها را در جریان امر قرار دهند. شرایط و آیین نامه های تسهیل مسافرتی، به ویژه قسمت مهاجرت و گمرک باید تا حد امکان کارآمد و کاربرپسند باشد، در عین حال مقررات را اعمال کند.
۲) برنامه ریزی
چنانچه گردشگری با برنامه ریزی خوب اداره و توسعه داده نشود می تواند مشکلات اجتماعی – فرهنگی به وجود آورد. در بعضی مواقع ازدحام توسط توریستها موجب سلب آسایش ساکنان می شود که به خشم و احساس دشمنی آنان نسبت به جهانگردی می انجامد. اگر تعداد بیش از حد جهانگرد در منطقه ای وجود داشته باشد – که به ویژه در فصول شلوغ اتفاق می افتد – سبب ازدحام در ویژگی های جاذب و رفاهی، رستوران، فروشگاه و وسایل حمل و نقل می شوند و ساکنین نمی توانند به آسانی از آنها استفاده کنند. در صورتیکه ساکنان کاملاً از دسترس به ویژگی های رفاهی، از قبیل هتلها و اقامتگاههای ساحلی منع شده باشند، ممکن است حتی بیشتر خشمگین شوند. این موضوع در اجتماعات کوچک روستایی می تواند مخرب باشد و چنانچه ساکنان تصور کنند که منافع اقتصادی زیادی از گردشگری عایدشان نمی شود و توسعه گردشگری از طریق را منافع خارجی کنترل می شود، این موضوع می تواند موجب خشم آنان شود.
۳) هویت فرهنگی
برخی مسائل می تواند به ضعف فرهنگی و سست شدن احساس هویت فرهنگی بیانجامد. استفاده بیش از حد گردشگران از مناطق باستانشناختی و تاریخی می تواند موجب تخریب آنها شود. وقتی لباس، مراسم، موسیقی، رقص، صنایع دستی و الگوهای فرهنگی محلی بطور ناشایست بعنوان جاذبه های توریستی ارائه شوند می توانند موجب تجارتی شدن مفرط و از دست رفتن اصالت آنها شود. یکی دیگر از آثار جهانگردی که می تواند به صورت تقلید مردم، به ویژه جوانان تقلید از الگوهای رفتاری و پوشاکی گردشگران باشد. این امر بدون شناخت پس زمینه های متفاوت فرهنگی و موقعیت اجتماعی – اقتصادی جهانگردان انجام می شود. بعلاوه ممکن است سوء تفاهم و مناقشاتی میان جهانگردان و ساکنان به علت تفاوت زبان و رسوم بروز کند.
با توسعه گردشگری ممکن است مشکلات اجتماعی از قبیل اعتیاد به مواد مخدر و الکل و جرائم دیگر بدتر شوند. پژوهشی که دربارهٔ این مشکلات انجام شده است نشان می دهد که جهانگردی به ندرت عامل اصلی و اولیه این جرایم و تبهکاریها هستند، ولی ممکن است فرصتی برای گسترش آنها فراهم کند.
۴) عوامل سیاسی و اداری
این عوامل در ارتباط با معیارهای مورد موافقت جهت تسهیل در امر جابجایی افرادی است که هدفشان مسافرت است به ویژه در مرزهایی که کنترل جدی نمی کنند (توسط پلیس و گمرکات)، معیارهای «رفاهی» نامناسب مانع شرایط مناسب بین کشورها می شود که از نظر جغرافیایی نزدیک یکدیگر هستند. عدم ثبات سیاسی و تغییرات ناگهانی نیز از عوامل شدیداً بازدارنده هستند.
۵) شبکه راهها
دوره سلطنت شاه عباس اول را می توان یکی از مهمترین ادوار توسعه جهانگردی در ایران به حساب آورد. این توسعه به چند عامل بستگی داشت که مهمترین آن عبارت بود از امنیت و توسعه راههای ارتباطی و تأسیسات اقامتی که در این دوره برای سهولت ارتباط و توسعه (امنیتی و اقتصادی) کشور شبکه منظمی از راههای اساسی به وجود آمد. بطوریکه امروزه هنوز راههایی که به نام «راه شاه عباسی» معروف است در برخی نقاط کشور شناخته می شود که در واقع جانشین «شاهراه بزرگ هخامنشی» است که به موازات مرمت راههای قدیمی و ایجاد راههای جدید، شاه عباس به آسایش و رفاه مسافران توجه خاص داشت.

دسته بندی ها:   تهران گردی

نظرات