امنیت و توسعه گردشگری3 » گردش آفرینان پارس گردش آفرینان پارس

گردش آفرینان پارس

منو

امنیت و توسعه گردشگری۳

امنیت و توسعه گردشگری۳

عواملی که با گردشگری در تعامل هستند
در آن سوی فراگرد ارتباطی جهانگردی جامعه میزبان قرار دارد. میزبان فرد یا نهادی است که گردشگر در مقصد خود با او سر و کار دارد. در این مورد تقسیم بندی را می توان براساس نوع و میزبان درگیری میزبان و میزان اهمیت آن در ارتباط با موضوع امنیت با جهانگردان بررسی کرد.india_safe_place
نخستین نهاد درگیر با مسأله دولتها هستند. دخالت دولت در امر جهانگردی از چند راه صورت می پذیرد.
نخستین و مهمترین آن دخالت از راه سیاستگذاری است. در بیشتر موارد، دولتها با بررسی وضع کلی کشور از جنبه های مختلفی به تنظیم و اعمال سیاستهای محدود کننده، جهت دهنده یا تشویقی می پردازند.
همچنین انجام تشریفات اداری، ورود و خروج گدشگران خارجی و مسائل امنیتی آنان از قبیل صدور روادید و نظارت گمرکی برعهده دولت است. شرکتها و سازمانها و مراکز خدماتی وابسته به گردشگری دومین گروه میزبان هستند. متصدیان امور تأسیسات حمل و نقل از قبیل شرکتهای هواپیمایی و مؤسسات کرایه خودرو، تأسیسات اقامتی مانند هتلها و متلها، آژانسهای هواپیمایی و مسافرتی، خدمات مالی مربوط به گردشگری مانند کارنهای اعتباری و چکهای مسافرتی، فروشگاههای ویژه گردشگری مانند فروشگاههای صنایع دستی، خدمات آموزشی و همچنین انتشارات این حوزه در این دسته جای می گیرند. کارگران غیر محلی و حتی خارجی را نیز که برای کار به منطقه دارای جاذبه گردشگری مهاجرت می کنند باید از جمله این گروه به حساب آورد. این گروه در کنار دولتها وظیفه تأسیس و نگهداری از جاذبه ها را نیز به عهده دارد.
سومین گروه «افراد و کسبه»ای هستند که اگر چه در بازار گردشگری دارای سهمی هستند، اما امرار معاش آنان وابسته به این صنعت نیست. به هر حال این عده بطور مستقیم و شخصی با گردشگران سر و کار دارند و از آنجا که برای گردشگران نگاهی عمیق تر واقعی تر به جامعه میزبان فراهم می کنند، در فراگرد امنیت نقش مهمی بازی می کنند.
سرانجام در آخرین گروه «عامه مردم» قرار می گیرند که واقعی ترین محمل های فرهنگ کشور میزبان به شمار می روند و در عین حال کمترین فرصت را برای ارتباط با گردشگران معمولی در اختیار دارند.
در ارتباط با این گروه که نصیب گردشگران می شود این ارتباط ارزشمندترین نوع ارتباط است که در گردشگری می تواند به وقوع بپیوندد و مبانی سیاستگذاریها در دولت قرار گیرد.
امنیت معتبرترین جاذبه گردشگری در ایران
ذکر این نکته لازم است که آنچه «امنیت گردشگری» نامیده می شود تنها حفاظت او از شر دزدان و تبهکاران نیست، تلفات جاده ای، سقوط هواپیما، بوروکراسی در تشریفات روادید و بیمه، نحوه برخورد نیروی انتظامی، نحوه فعالیت کسبه، محدود بودن ساعات کسب کار کسبه در ارتباط با گردشگری به دلیل نداشتن امنیت پس از ساعت مقرر است، در صورتی که بسیاری از درآمدهای گردشگری از طریق تفریحات شبانه مانند کنسرتهای موسیقی، تئاتر، برگزاری جشنواره های فرهنگی و هنری بدست می آید. در غیر این صورت گردشگرانی که به اینگونه مناطق سفر می کنند و هزینه سنگینی را برای دیدار از این مناطق متقبل می شوند چاره ای ندارند جز اینکه نیمی از وقت خود را در اتاقهای هتل سپری کنند، زیرا نیروی انتظامی امنیت ساعات نیمه شب را تضمین نمی کند. نیاز گردشگر در استفاده بهینه از روزهای سفر تنها در سایه امنیت مسیر است.
بطور کلی به نظر می رسد امنیت یک کالای جهانی است که همه اعضای جامعه سعی می کنند آنرا بدست آورند و باید این نکته را خاطرنشان کرد که قراردادن مسائلی تحت عنون موضوعات امنیتی، می تواند باعث بروز وضعیت بحرانی شود که مستلزم تدابیر شدید اضطراری است که چه بسا نابجا بوده و نیز امکان دارد باعث تحریک واکنشهای شدید از سوی دیگران شود، بعلاوه کسب امنیت زیاد باعث ترویج «حالت خوش» خیالی می شود که خود مانع پیشرفت مترقیانه شده و به حالت رضایت گونه نظرات و انعطاف ناپذیر نسبت به گرفتاری دیگران کمک می کند.

دسته بندی ها:   تهران گردی

نظرات